این پست تکراریست از من برای شما.چون وقتی دیدمش دوباره گفتم آخ که گفتم..به این می گن ثبات شخصیت..

نا گفته نماند به هر حال آدما هم تمام تلاششونو می کنن با هدف حفظ ثبات شخصیت

پس بشنوید که می گفت من زمانی..

با

آجرای رنگی رنگی

مغز من که بماند ..

پ.ن : اطلاعات دقیقی بود در مورد اندازه دقیق مغز من.به شمام ربط نداشت خودم می دونستم

می تونه نباشه

می تونه باشه

می تونه نباشه
ولی

هست

اونی که باید باشه..

هورا

زندگی همینه.
باور کنید

دو نقطه پرانتز از این وری

عالیه

پیشنهاد می کنم به همتون

آیا؟

اما نه

و خدایی که همین جاست
همین جا

از انگشتام گذشته

به درختا رسیدم

به غیر از جدولای کنار خیابون که قبلا حل شدن

  اون = تو _ ما

!!!!

دارم پیر می شم
همین روزاست که آتیش بگیرم..

و همه دایی ادواردها

"ریچارد"

بچه ای را
که در کودکی فال می فروخت

و
بچه ای را
که در کودکی فال می خرید

بارون نمیومد 

می دونم داری دروغ می گی

اما ..

نمی دونم چی ..

نباشن..

آسمون خیلی دوره

خیلی.. 

یک گردی ست که وسطش نیست

پ.ن: از هر کدوم یه دست کامل!

اون یکی پ.ن: لین یه نعمته پس دهنتو ببند!

و به یک نیاز درونیم پاسخ مثبت دادم..

مطمئنم پیاده روی یه غریزه تو انسانای اولیه بوده

که مرور زمان بش خورده این مدلی حذف شده...

به هر حال آدما وقت نداشتن

باید پول می شمردن

ساختمون می ساختن

و

به مشکلات خود ساختشون فکر می کردن!

در آغاز کلام بود و کلام با خدا بود و کلام،خدا بود،

همان در آغاز با خدا بود

همه چیز به واسطه او پدید آمد و از هر آنچه پدید آمد،

هیچ چیز بدون او پدیدار نگشت ..

انجیل یوحنا

پ.ن: خیلی مهربونم می دونم :)

و

من به چپم !

علامت رضایت
نیست

نشان خفگی ست!